برفتند با او به خیمه درون

نهادند سر سوی پرده سرای

چو از خیمه ایرج به ره بنگرید

پر از مهر دل پیش ایشان دوید

سخن بیشتر بر چرا رفت و چون

بدو گفت تور ار تو از ماکهی

چرا برنهادی کلاه مهی