این زمان از غیرت ابلیس سوخت

گفت می سوزم، چه سازم، چون کنم

چون ز غیرت می گدازم چون کنم

جان من کز هر دو عالم چشم دوخت

چون خطاب لعنتی او راست بس

از اضافت آید افسوسم بکس

مانده شبلی تفته و تشنه جگر