وز وصال دوست می نازد به نقد

ای مباحی این سخن آن تونیست

مرتدی تو، این به دندان تو نیست

هرچ دارد، پاک دربازد به نقد

دیگران را وعده فردا بود

لیک او را نقد هم اینجا بود

تا نسوزد خویش را یک بارگی