عاشقان بودند جان بازان راه

از خلیل خود که دارد جان دریغ

حاضری گفتش که ای شمع جهان

ازچه می ندهی به عزرائیل جان

تو چرا می داری آخر جان نگاه

گفت من چون گویم آخر ترک جان

چونک عزرائیل باشد در میان