علم در وی چون جواهر ره نمای

زانک علم از غصه بی همتان

سنگ شد، تا کی ز کافر نعمتان

جمله تاریک است این محنت سرای

ره بر جانت درین تاریک جای

جوهر علمست و علم جان فزای

تو درین تاریکی بی پا و سر