ور زنیست ای بس که مرد آید ازو

با کسی عباسه گفت ای مرد عشق

ذره ای بر هرک تابد درد عشق

گر بود مردی، زنی زاید ازو

زن ندیدی تو که از آدم بزاد

مرد نشنیدی که از مریم بزاد

تا نتابد آنچ می باید تمام