همچو از مور و ملخ بگرفته راه

شد بر او هم ایاز و هم حسن

هر سه می کردند عرض انجمن

بود روی عالم از پیل و سپاه

چشم عالم آن چنان لشگر ندید

بیش از آن لشگر کسی دیگر ندید

پس زفان بگشاد شاه نامور