زو کی آید خدمتی در هیچ باب

گر تو یک لطف و اگر صد می کنی

از خداوندی تو با خود می کنی

سایه ای کو گم شود در آفتاب

هست ایازت سایه ای در کوی تو

گم شده در آفتاب روی تو

چون شد از خود بنده فانی او نماند