لاجرم بی خویشیش در وی فکند

یک کنیزک شد نهان پیش غلام

گفت حالی تا میش آورد و جام

داروی بی هوشیش در می فکند

چون بخورد آن می غلام از خویش شد

کار آن زیبا کنیزک پیش شد

روز تا شب آن غلام سیم بر