کاش این صوفی بسی بشتافتی

کز تحیر می بسوزد جان من

نیست کارم رانه پایی نه سری

نه کلیدم بود هرگز نه دری

بسته یا بگشاده ای دریافتی

نیست مردم را نصیبی جز خیال

می نداند هیچ کس تا چیست حال