خویشتن گم کرد با او خوش به هم

دیگری برخاست می شد مست مست

پای کوبان بر سر آتش نشست

دست درکش کرد با آتش به هم

چون گرفت آتش ز سر تا پای او

سرخ شد چون آتشی اعضای او

ناقد ایشان چو دید او را ز دور