زان سخن هر یک چنان نومید شد

هست موری بر در این پادشاه

از شما آخر چه خیزد جز زحیر

بازپس گردید ای مشتی حقیر

کان زمان چون مرده جاوید شد

جمله گفتند این معظم پادشاه

گر دهد ما را بخواری سر به راه