مصرع دوم · شماره 32صد جهان جان را به یک دم صد شکنشاعرعطاراثر...قالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29زلف او بر پشتی او سرفراز#30در سرافرازی به پشت افتاده باز#31هر شکن در طره آن سیم تن#32صد جهان جان را به یک دم صد شکنانتخابشده33زلف او بر رخ بسی منسوبه داشت#34در سر هر موی صد اعجوبه داشت#35بود بر شکل کمانش ابرویی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «...» است.سطر پیشینهر شکن در طره آن سیم تن→سطر بعدیزلف او بر رخ بسی منسوبه داشت←