نیم شب چون نیم مستی پادشاه

مجلسی چون روی خویش آغازکرد

از نهان بی شاه با او درنشست

بود آن شب از قضا آن شاه مست

دشنه ای در کف، بجست از خوابگاه

آن پسر را جست ، هیچش می نیافت

عاقبت آنجا که بود آنجا شتافت