این بگفت و امر کرد آن شهریار

هم مرا هم درد و هم محرم مدام

در نشینی با گدایی در نهان

از تو پردازم همین ساعت مکان

تا ببستند آن پسر را استوار

سیم خام او میان خاک راه

کرد همچون نیل خام از چوب شاه