زین عروس خانگی در خدر ناز

زانک هر دم بیشتر بخشد نصیب

گر بسی خواندن میسر آیدت

بی شکی هر بار خوشتر آیدت

جز به تدریجی نیفتد پرده باز

تا قیامت نیز چون من بی خودی

در سخن ننهد قلم بر کاغذی