ز آشنای خود دلت بیگانه ایست

حصه ما گفت آمد، اینت درد

گر چو مردان درد دین بودی ترا

آنچ می گویم یقین بودی ترا

هرچ می گویم ترا افسانه ایست

تو بخسب از ناز همچون سرکشی

تا منت افسانه می گویم خوشی