قدر تو درویش داند ز آنکه او بیند مقیم

چون کنیم ای جان بگو این عشق مادرزاد را

زین توانگر پیشگان چیزی نیفزاید ترا

کز هوس بردند بر سقف فلک بنیاد را

همچو کرکس در هوا هفتاد در هفتاد را

خوش کن از یک بوسه شیرین تر از آب حیات

چو دل و جان سنایی طبع فرخ زاد را