بر امید روی چون گلبرگ تو

از کمر بر ساخته زنارها

نیستم با درد عشقت لحظه ای

خالی از غمها و از تیمارها

می نهم جان را و دل را خارها

تا سنایی بر حدیث چرب تست

غره چون کفتار بر گفتارها