بگریخت دلم ز تیر مژگانش

وین فتنه نگر که چشمش انگیخت

وین عشوه نگر که چشم او داد

دل برد و به جانم اندر آمیخت

در دام سر دو زلفش آویخت

افتاد به دام زلف آن بت

هر دل که ز چشمکانش بگریخت