با پاسبان کویش در خاک می رویم

درع وفای او نه به بالای پست ماست

دیریست تا به یادش می نوش می کنم

کس را نگفت او که فلان مرد مست ماست

هر چند فرق فرقد جای نشست ماست

چون مات برد ماست همه کس حریف ماست

وانجا که نیستیست همه عین هست ماست