ابروی مقرونت ای دلبر کمان اندر کشید

وز مغابه جام تو قندیلها بر هم شکست

رمزهای لعل تو دست جوانمردان گشاد

حلقه های زلف تو پای خردمندان ببست

ناوک مژگانت ای جانان دل و جانم بخست

با چنان مژگان و ابرو با چنان رخسار و لب

بود نتوان جز صبور و عاشق و مخمور و مست