کانچه او را در زبان بایست در پیراهن است

با من از روی طبیعت گر نیامیزد رواست

از برای آنکه من در آب و او در روغن است

گر زبان با من ندارد چرب هم نبود عجب

جان آرامش همی بخشد جهانی را به لطف

گر چه کارش همچو گردون کشتن ست و بستن است

از طریق خاصیت بگریزد از آهن پری