هین راح که این یک دودمک نوبت روحست

باده که درین وقت خوری باده مباحست

تو به که درین وقت کنی توبه نصوحست

خود روز همه نوبت تن خواهد بود

وز می خوش خسب گزین صبح سنایی

تا صبح قیامت بدمد مرد صبوحست