که به شمشیر جفا جز دل عشاق نخست

شده بیرون ز در نیستی از هستی خویش

نیست حاصل شود آنرا که برون شد از هست

چون بت ست آن بت قلاش دل رهبان کیش

اندر آن وقت که جاسوس جمال رخ او

از پس پرده پندار و هوا بیرون جست

هیچ ابدال ندیدی که درو در نگریست