مشاطه چه حاجت بود آن را که همی حسن

آنرا که خدا از قلم لطف نگارد

شاید که به خود زحمت مشاطه نیارد

هر ساعت ماهی ز گریبانش برآرد

انگشت نمای همه دلها شود ار چه

ناخنش نباشد که سر خویش بخارد