زین لام چه فایده کالف هیچ ندارد

حقا که به مردم سقر نقد ببینی

گر هیچ ترا حسن به خوی تو سپارد

هر روز دگر لام کشی از پی خوبی

آنجا که چنو جان طلبی یافت سنایی

جان را بگذارد چو تویی را نگذارد