آدمی را دم دوام ایزد

از پی منت وجود تو کرد

گردنانرا به زیر وام ایزد

از پی خدمت رکاب تو داد

کرد گرد سم ستور رهت

سرمه چشم خاص و عام ایزد

برهمن را چو پرسی ایزد کیست