از مهر دگر خوبان دل پاک نباشد

در مرتبه از خاک بسی کم بود آن جان

کو زیر کف پای تو چون خاک نباشد

نادان بود آنکس که ترا دید و از آن پس

روی تو و موی تو بسنده ست جهان را

گو روز و شب و انجم و افلاک نباشد

دامن نزند شادی با جان سنایی