گر شوم من پاسبان کوی تو راضی بوم

شادمان آن کس که با تو در یکی بستر بود

جان و دل بردی به قهر و بوسه ای ندهی ز کبر

این نشاید کرد تا در شهرها منبر بود

خود ببخشایی بر آن کش این هوس درسر بود