بر درگه تو خوار و ز دیدار تو نومید

گور و لحد آنجا دهن شیر ژیان بود

چون کعبه آمال پدید آمد از دور

گفتند رسیدیم سر ره بر آن بود

بر خاک نشستند که افلاس بیان بود

بیرون ز خیالی نبد آنجا که نظر بود

افزون ز حدیثی نبد آنجا که گمان بود