جانا بیا و تکیه به طاعات خود مکن

گفتم یگانه من بوم و او یگانه بود

گفتند مالکان که نکردی تو سجده ای

چون کردمی که با منش این در میانه بود

کاین بیت بهر بینش اهل زمانه بود

دانستم عاقبت که به ما از قضا رسید

صد چشمه آن زمان زد و چشمم روانه بود