هر چه عمرش بیش گردد بیش گرداند زمان

آیت «واللیل» کرد و «الضحاش» اندر کشید

گر ز مرد گرد بیجاده ش پدید آمد چه شد

خرمی باید که اندر سبزه زیباتر نبید

چون غزلهای سنایی تری اندر وی پدید

کی تبه گرداندش هرگز به دست روزگار

صورتی کایزد برای عشقبازی آفرید