سفر داد ما را چو تو تحفه ای

غریبیم چون حسنت ای خوش پسر

یکی از سر لطف بر ما نگر

زهی ما بر تو غلام سفر

نظرمان مباد از خدای ار به تو

جز از روی پاکیست ما را نظر