نعل پی تست در تاج سر تست خس

دایه تو حسن نست میبردت چپ و راست

سایه تو عشق ماست میدودت پیش و پس

هستی دریای حسن از پی او همچنان

کرد مرا همچو صبح روی چو خورشید تو

تا همه بی جان زنم در ره عشقت نفس

تا به هم آورد سر آن خط چون مورچه