بر همه چیزی نشست عشق تو همچون مگس

کرد مرا همچو صبح روی چو خورشید تو

تا همه بی جان زنم در ره عشقت نفس

تا به هم آورد سر آن خط چون مورچه

جان همه عاشقان بر لب تو تعبیه ست

ای همه با تو همه بی لب تو هیچکس

انس سنایی بسست خاک سر کوی تو