چند ازین عشوه خرم من ز تو ای عشوه فروش

گاه چون نای بدم از غم تو با ناله

گاه بودم چو کمانچه ز فراقت به خروش

هر شبم وعده دهی کایم و نایی بر من

هم به جان تو که بر یاد لب نوشینت

هر چه در عالم زهرست توان کردن نوش