گاه بودم به در نهاده دو گوش

تا به وقت سپیده دم یک دم

به غنوم در انتظار تو دوش

گاه بودم بره فگنده دو چشم

خار من گردد از وصال تو گل

زهر من گردد از جمال تو نوش