آنجا که بود انجمن لشگر خوبان

آن کژدم زلف تو که زد بر دل من نیش

از ضربت آن زخم دل نازک من ریش

نام تو بود اول و پای تو بود پیش

بنگر که همی با من و با تو چکند چرخ

بر هر دو همی چون شمرد مکر و فن خویش