دور از لب و دندان شما بی خبران دوش

ای بس قدح درد که کردست دلم نوش

گه بوسه همی داد بر آن درد لب و چشم

گه رقص همی کرد بر آن حال دل و هوش

گه عقل همی گفت که ای طبع تو کم نال