اندر کنشت و صومعه بی بیم و بی امید

با این هنوز گردن ما زیر وام عشق

برخاست اختیار و تصرف ز فعل ما

چون کم زدیم خویشتن از بهر کام عشق

درباختیم صد الف از بهر لام عشق

برداشت پرده های تشابه ز بهر ما

تا روی داد سوی دل ما پیام عشق