بیزار شدستم از دل پاک

در راه رضای تو به جانت

گر جان بدهم نیایدم باک

از هر چه برو نشان تو نیست

شوریده سر دو زلف تو هست

شور دل مردم هوسناک

در کار تو شد سر سنایی