ز غم گل چو من از عشق تو ای خرمن گل

تیره شد ابر چو زلفین تو بر چهره رخ

تا بیاراست چو روی تو رخ روشن گل

همه شب فاخته تا روز همی گرید زار

زان که گل بنده آن روی خوش خرم تست

در هوای رخ تو دست من و دامن گل

گل برون کرد سر از شاخ به دل بردن خلق