زان که روزی خوانده بودم گرچه اکنون رانده ام

زان همی کمتر کنم در عشق فریاد و خروش

کاتش دل را به آب دیدگان بنشانده ام

حق خدمتهای بسیار مرا ضایع مکن

هم تو رس فریاد حالم حرمت دیرینه را

رحم کن بر من نگارا ز آنکه بس درمانده ام