وز بهر جگر جگر برندیم

آن به که یکی قلندری وار

می گیریم ار چه دانشمندیم

از بهر پسر به سر بیاییم

ار هیچ شکار حاجت آید

خود را به دو دست ما کمندیم

با یک دو سه جام به که خود را