ز جورش پرده بدریدم ز عشقش توبه بشکستم

اگر چه دل به نادانی به او دادم به آسانی

ندارم ز آن پشیمانی که با او مهر پیوستم

چو روی خوب او دیدم ز خوبان مهر ببریدم

چو باری زین هوس دوری چو من دانم نه رنجوری

به من ده باده سوری مگر یک ره کنی مستم

کنون از باده پیمودن نخواهم یک دم آسودن