به جوی تو همه آبی روانست

ز غم باریک چون موی تو باشم

همه روز و همه شب معتکف وار

نشسته بر سر کوی تو باشم

سزد گر من هواجوی تو باشم

اگر چشمم ز رویت باز ماند

به جان جوینده روی تو باشم