در حجره تنگ کن فکانم

گر با تو به دوزخ اندر آیم

حقا که بود به از جنانم

تا چند چهار میخ داری

تا چند فسرده روح داری

در سایه دامن زمانم

بی هیچ بخر مرا هم از من