شوریده تنم عاشق و سرمست و جوانم

از عشق ندانم که کیم یا به که مانم

از بهر طلب کردن آن یار جفا جوی

دل سوخته پوینده شب و روز دوانم

با کس نتوانم که بگویم غم عشقش