کنون نزدیک وی پویم وفا و مهر او جویم

نبردست ای عجب هرگز جزین یکبار فرمانم

شفیع آرم که را دیگر که را گویم که را خوانم

کزین بازی ناخوش من پشیمانم پشیمانم

مگر بر من ببخشاید چو بیند چشم گریانم